Ga naar inhoud

Waar is de bravoure van Nederland gebleven?

Met ingang van het nieuwe jaar neemt Nederland het voorzitterschap van de EU over van Luxemburg. Een voorzitterschap van een halfjaar waarin Nederland haar eigen stempel op de agenda mag drukken. Maar de Nederlandse ambities zijn ontstellend laat. Het 'slimste jongetje van de klas' verdient een schop onder zijn kont.

Concreet betekent dit dat Nederland zich wil richten op aandachtspunten waar Europa sterker van wordt: welvaart, vrijheid en veiligheid. Onderwerpen waar de Europese landen prima zelf voor zouden kunnen zorgen zoals zorg, onderwijs, pensioenen en belastingen zijn minder van belang. En oh ja, Nederland wil ook een EU die verbindt:

Europa moet haar inwoners centraal stellen zodat zij zich herkennen in de besluiten die de EU neemt. Het kabinet zal burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties actief bij het voorzitterschap betrekken.” (Bron: Rijksoverheid)

Nu ben ik natuurlijk maar een burger en niet eens een Nederlands ingezetene, en bovendien sta ik als ‘beste stuurman aan wal’ aan de kant, maar als ik naar deze doelstellingen kijk, wordt ik toch wat lacherig. Want ook al zijn de bedoelingen goed, er mankeert nog wel een en ander aan de kans daadwerkelijk iets te bereiken of zelfs te veranderen.

Nederland was ooit voortrekker

Precies 58 jaar geleden werd de EEG via het verdrag van Rome opgericht. Nederland speelde toen een voortrekkersrol en luidde samen met België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Italië het begin in van de huidige EU. Het zag de voordelen van vrije marktwerking, open grenzen en vrij verkeer als een veelbelovende toekomst. Een toekomst van economische groei, financiële stabiliteit, duurzame vrede en een eendrachtige bevolking. Voordelen die nog altijd gelden en actueler zijn dan ooit.

Nederland was in vele opzichten het slimste jongetje van de klas. Het dacht ‘out of the box’ en toonde moed. Nam dikwijls controversiële beslissingen of het ondersteunde ook de misschien wat progressievere opvattingen. Het was misschien zelfs een tikje onconventioneel, stoutmoedig en visionair. Een houding waar Nederland nog steeds prat op gaat, maar helaas ook een die steeds zwakker wordt. Voor zover nog aanwezig.

Nederland durfde meer dan Duitsland

Jammer, want die ‘bravoure’ heeft mij altijd wel aangesproken. Nederland, dat ‘schoffie’-achtige broertje van grote zus Duitsland. Wij durfden dat nooit zo. Dat is ook wat mij nog altijd zo aanspreekt in mijn man, die uit Nederland komt zoals u weet.

Maar nu komt men niet verder dan oppervlakkige gemeenplaatsen en vage stellingen. Er wordt helemaal niet meer ‘out of the box’ gedacht, laat staan visionair te zijn. Doe eens een stap opzij en kijk eens met compleet andere ogen waar we vandaag de dag eigenlijk staan met ‘de EU’.

Hoe gaat het verder? Wat gaat Nederland doen aan de steeds nationalistischer houding van Hongarije, Polen, Tsjechië en Slowakije? Waarom maakt Nederland van hun kritiek of zelfs ‘Exit-dreigingen’ geen hoofdthema? Nederland kan toch met de houding van die (nota bene) ex-IJzeren Gordijn landen absoluut niet instemmen?

Westerse normen en waarden uitleggen

Nederland moet weer duidelijk maken waarom ooit de oprichting van de EEG zo belangrijk is geweest. Nederland moet duidelijk maken dat die ‘Oost-Europeanen’ vandaag de dag daar zijn waar ze zijn dankzij de EU en niet ondanks. Nederland zou überhaupt veel beter moeten uitleggen waarom de ‘westerse’ normen en waarden zo goed hebben gewerkt en waarom zij nog steeds zo goed werken.

En vooral waarom de EU (zelfs met wat gebreken) alleen maar voordelen biedt. Kortom, Nederland zou z’n verantwoordelijkheid moeten nemen als de grondlegger van de huidige EU en veel beter, heel veel beter moeten communiceren!

Brutaliteit aanwakkeren

Hoeveel inwoners van Nederland weten dat Nederland sinds 1 januari voorzitter is? Hoe denkt Nederland burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties actief bij het voorzitterschap te betrekken als niemand ook maar enige notie heeft of is geïnteresseerd? Laat staan als zij niets horen of lezen?

Het slimste jongetje van de klas moet maar weer eens ‘eine Ohrfeige’ krijgen. Al was het maar om weer eens wat brutaliteit aan te wakkeren en weer op de zeepkist te klimmen.

Servus,

Ursula

Find this content useful? Share it with your friends!

Artikel door: